De rol van de vader in de opvoeding

[Corien]

Nog even een gedachte die bij mij op kwam; hoe zit het eigenlijk met de rol van de vader?
Misschien iets om eens een onderwerp over te starten.
De meeste mensen die hier schrijven zijn mamma's, maar de pappa's hebben natuurlijk ook een groot aandeel in de ontwikkeling en leefwereld van een kindje.
Hoe zouden we dat moeten zien eigenlijk? Is dat 50 % invloed van mamma 50% invloed van pappa of ligt dat toch anders?
Lijkt mij een leuk onderwerp, maar weet even niet onder welk kopje ik het moet zetten.
Diana, waar zal ik dit verder neer zetten?

[Diana Annegarn]

Ik heb het onderwerp even verplaatst. Leuk om het als nieuw onderwerp te starten.

De vaderrol is zeker een heel belangrijk deel in de opvoeding. In het verleden nog wel eens een onderschat deel en soms nog steeds. Denk maar eens aan een scheiding waar de kinderen aan de moeder worden toegewezen.

Vaders zorgen voor een basis en fundament. Ze zorgen dat het kind iets heeft om op te bouwen. Ze vertegenwoordigen de grenzen en sructuur. Duidelijk en rechtvaardig zodat het kind weet waar het aan toe is. Verder vertegenwoordigen ze het stukje van het kind naar de buitenwereld toe. Omgaan met verantwoordelijkheden naar de maatschappij normen en waarden. De uitvoerdende kant, "doen". En stimuleerd het kind tot zelfstandigheid.

Dit zijn maar stukjes. Maar ik ben van mening dat de rol van de vader aan het veranderen is. Zoals die reclame op de TV: "Wie is nu die man die zondags het vlees komt snijden?" Dat is niet meer zo. Bovendien zijn ook steeds meer mannen opzoek naar een balans in hun leven en een belans in gevoelswereld en denken. Ik vind deze verandering heel mooi. Ze werken minder om hun kinderen meer te zien enz. Je ziet het bijvoorbeeld in die verkleede vaders op tv die pleiten om een betere omgangsregeling met hun kind. De rol van de man veranderd.

De moeder vertegenwoordigd de gevoelskant van het kind en tegenwoordig ook intuitie en spiritualiteit. Deze stuurd en stimuleerd kinderen in hun gevoelswereld. Vaders doen dat ook maar bekijken het vaak wat nuchterder.

In sommige culturen bemoeid de vader zich pas met de opvoeding als het kind wat ouder is zo rond de 6 jaar. Volgens het holisme is dan de eerste basis van het kind gelegd namelijk zijn eigenwaarde, zelfrespect en zelfvertrouwen. Deze ontstaat door een warm huis het hebben waar het kind in warmte en liefde wordt opgevoed. Als het kind dan wat ouder is zal het wat meer contacten gaan maken met de buitenwereld. Kinderen gaan rond deze leeftijd wisselen en zijn klaar met een groot stuk van hun ontwikkeling. Het aardse is geaccepteerd. Doordat het nu wat meer naar buiten kan treden omdat de basis is gelegd zullen vaders zich in sommige culturen meer gaan doen en ondernemen met kinderen. Kinderen worden normen en waarde geleerd naar de samenleving en regels worden strenger. De eerste jaren, de emotionele ontwikkeling is dan vaak voor de moeder.

Misschien zijn er nog wat vaders die hun mening willen toevoegen.

[Jos Im]

In beleving spelen we rollen. In leven worden geen rollen gespeeld. Leven is. Balans kan niet verwoord worden wel geleefd. Vader, moeder, kind wordt een rol opgedrongen. Beschrijf het en er is verdeling. Eenheid wordt niet  bereikt.

Ieder mens voelt  en reageert. Iedere omgeving is gevuld met energie. Mensen die in de kern staan voelen en herkennen de energie. Woorden geven de energie veel uiteenlopende betekenissen, daden geven de energie de kracht waarvoor het bedoeld is.     

Vader, moeder, kinderen is een 3-eenheid. Eenheid behoeft geen uitleg, gelijkheid dient geborgd te zijn. Herken de rollen in de huidige maatschappij. Er is hiarchie. Hiarchie is ongelijkheid.

Wees als mens gelijk, dien het syteem van ongelijkheid. Het geeft rust en neemt angst weg. Zo is het in het gezin, kinderen zijn gelijk aan de ouders. We begeleiden en maken kinderen bewust van de rol in het systeem. Thuis zijn kinderen zichzelf en zijn er geen rollen. We leven. Als ouders gaan we voor. Wij hebben het al meegemaakt en kunnen kinderen laten beleven. We wijzen kinderen de goede weg. Nemen kinderen een ander pad dan kan dat, we gaan mee en laten beleven. Gevolgen worden inzichtelijk. Kinderen voelen zich vrij, proberen en vragen alles. Kinderen worden zelfstandig, zeker en omgevingbewust.

Als vader deel ik dit met gelijken. U bent gelijken. Dank voor het lezen.

Jos




     

[Corien]

Wat ik me ook afvraag, naast de rol van de vader is de invloed die hij heeft op de opvoeding.
Wij schrijven hier vanalles, de meerderheid moeders, maar gelukkig ook vaders, over hoe we bezig zijn met de opvoeding en wat de invloed van onszelf daarop is.
Maar een vader heeft natuurlijk ook zijn eigen dingen; lessen die hij te leren krijgt.
Ik vraag me wel eens af of we dat als moeder soms niet over het hoofd zien. Als er iets niet lekker loopt met een kindje ga je vaak bij jezelf kijken, maar zou het ook bij de vader kunnen liggen?
Ik ben bv erg geduldig, soms te, maar mijn vriend wil alles snel en kan bij wijze van spreken niet wachten tot Emma groot is. Zo kun je dus wel eens in de valkuil trappen; ik denk nee, ik wil niet alles te snel, dus dat is de oorzaak niet, maar wie weet voelt zij wel dat hij wel alles zo snel mogelijk wil en ligt daar een oorzaak van een mogelijk probleempje.
Klinkt misschien een beetje vaag, hoop dat jullie het nog volgen, maar ook op die manier is er een invloed van de vader.

[Diana Annegarn]

Dat is de reden waarom kinderen soms anders zijn bij de vader dan bij de moeder. Kijk maar eens naar de nanny op tv. Kinderen zijn overdag niet rustig en als vader thuiskomt is het heerlijk. Vader ziet niet wat moeder overdag meemaakt want hij heeft het probleem niet. Vader en moeder weer ruzie. haha

En dan heb je ook nog het balans tussen ouders. Soms zijn kinderen onrustig als vader en moeder samen zijn. Bijvoorbeeld huilen en aandacht vragen. Of het gaat juist beter als vader en moeder samen zijn. Bijv. bij een scheiding.

Alles heeft dus invloed op het kind. Daarom is het heel goed een balans te vinden tussen vader en moeder. Daar moet je soms veel over praten omdat twee verschillende personen natuurlijk allebij een andere mening hebben. Maar ik ben van mening dat het niet altijd van belang is of het kind nu wel of niet netjes leert eten en stil is aan tafel, het gaat erom dat bijde ouders het met deze regel eens zijn. Veel praten dus. Soms heeeeeel veel. Opvoeden doe je samen.

Goed onderwerp hoor.

[rozenkwartsvrouwtje]

Dat vind ik ook een heel lastig onderwerp.
Ik herken het wel bij jou Corien.....
Dennis en ik zitten geregeld niet op één lijn. Maar omdat ik het meest bij de kinderen ben, past hij zich meestal wel aan. Maar toch houd je een bepaalde opvoedwijze en daarin verschillen wij soms bijna van dag en nacht!!

Knuffels,
        Kitty

[jose1964]

Hoi Corien,

Het is inderdaad een mooi onderwerp om eens bij stil te staan. Want de rol van vader is in de afgelopen jaren toch wel veranderd. Door jouw onderwerp komen er een aantal vragen in mij op. Hoe zie ik eigenlijk mijn vader en stiefvader? Wat heb ik ervan geleerd? Hoe kijken mijn kinderen tegen hun vader? En wat leren zij van hem? De rol van hun vader is ook enorm veranderd dus welke veranderingen hebben hun ervaren? En zo nog wel een aantal meer vragen. Persoonlijk denk ik dat de rol van vader stilzwijgend meer invloed heeft dan we vermoeden. Op je moet een goed uitende en sprekende vader hebben. Maar mijn ervaring is dat vrouwen meer praten dan mannen. In ieder geval ook anders praten waar ook wij wel eens van kunnen leren. Het is in ieder geval leuk om te ontdekken dat vaders een steeds belangrijkere rol krijgen en ze meer betrokken zijn bij de opvoeding dan vroeger.

Veel liefs en licht
Jose

[Jos Im]

Hallo mensen,

Ik herken een paar woorden die van toepassing zijn op een vader. Leren, balans, omgeving, invloed op het kind. Een lerende omgeving creëeren. Daarmee zeg ik ook meteen iets van de omgeving. Balans tussen vader en moeder brengt balans in het kind. Betekent dat het altijd koek en ei dient te zijn? Balans is leren van elkaar en van de kinderen. Een vader heeft invloed op het kind. Hij is net als de moeder een voorbeeld. Als de vader kan mopperen tegen de moeder dan kan het kind het ook. Schopt vader tegen een deur dan kan het kind het ook. Ruimt de vader de rommel niet op, dan is dat meteen het excuus voor het kind om het ook niet te doen. Vrouwen en mannen hebben elk een krachtige inbreng op het gebied van functioneren als mens. Ontdek die kracht, bundel deze kracht en gebruik die kracht om kinderen te begeleiden. Niet alleen de kinderen groeien op in een krachtige omgeving waarin ze krachtig worden maar ook de ouders worden steeds krachtiger. De relaties binnen het gezin worden minder afhankelijk. Vrijheid wordt groter. Vertrouwen is er.
Balans in mens en omgeving geeft rust en de ruimte om te denken, bewust te worden en goed te functioneren.
Hoe komt het dat de vaderrol in veel gezinnen ondergeschikt is. Omdat hij minder praat? Omdat hij minder tijd aan de kinderen besteed? Neemt de vader de ruimte niet? Is de vaderrol van minder belang?
Herken het opgroeipatroon. Jongetjes dienen stoer en sterk te zijn. Meisjes spelen met poppen  en doen meidendingen. Dit patroon evolueert. Kinderen begeleiden is niet stoer. Met ze naar de voetbal gaan, das stoer. Ze kunnen niet vlug genoeg op die leeftijd zijn. Als er iets dient te veranderen dan kan dat door te starten bij de opvoeding van de kinderen.
Iedere vader kan herkennen hoe hij vanaf de start van een nieuw leven zijn inbreng al kan meegeven. Nu nog herkennen en het 'echte' man gedoe opzij zetten. Dan ben je pas echt een vent.

Groet, Jos       

[Leen]

Heel interessant onderwerp is dit ! 
Ikzelf denk hier vaak over na. Mijn eigen ervaringen bekijken en die van anderen.
De rol van de vader in de opvoeding is voor mij nog steeds heel onduidelijk. Heb zelf een nogal 'afwezige' vader gehad. Ben met een islamitische man getrouwd en in de praktijk neemt een moslimvader toch een 'andere vaderrol' in dan een niet-moslim vader. Ben ondertussen gescheiden en mijn dochtertje woont bij mij, met bezoekregeling voor de vader. Ook hierrond tracht ik veel op te zoeken en te lezen. Welke invloed heeft dit op een kind, een echtscheiding. Veel stof om over na te denken. Ik ben momenteel bezig met het boek 'Vaders in soorten'. Heel boeiend!

Wat Diana hier schreef over vaders, dat vind ik heel verhelderend. Verduidelijkt voor mezelf waarom ik het net met de doe-kracht en zelfstandigheid vaak moeilijk heb.  Vaders zorgen voor een basis en fundament. Ze zorgen dat het kind iets heeft om op te bouwen. Ze vertegenwoordigen de grenzen en sructuur. Duidelijk en rechtvaardig zodat het kind weet waar het aan toe is. Verder vertegenwoordigen ze het stukje van het kind naar de buitenwereld toe. Omgaan met verantwoordelijkheden naar de maatschappij normen en waarden. De uitvoerdende kant, "doen". En stimuleerd het kind tot zelfstandigheid.

Verrijkend om hierover te lezen!  Groetjes, Leen

[Diana Annegarn]

Mooi! En dan heb je ook nog kinderen die op hun vader lijken. Sommige eigenschappen hebben kinderen van moeder en sommige van vader maar kinderen lijken toch vaak net iets meer op een van de ouders. Ik leek op mijn vader. Hij was geen uiter en sprak nooit over emoties. Ik leek op hem en ookal heeft mijn moeder mij geprobeerd te helpen mijn vaders voorbeeld heeft altijd de overhand gehad.