Rondom 10: Elk kind een etiket (praat met ons mee)

[Diana Annegarn]

Klinkt positief dat ze zien dat ze iets opengetrokken hebben. Wie weet volgen er nu meerder programma's erover. En komen er ook alternatieven aan het ligt. Zo dat ouders daar ook de kans voor krijgen om andere wegen in te slaan

Ik ben het met Anneke eens. Het is wel duidelijk dat dit onder de mensen leeft. Zoals ik al zei geen ene ouder heeft de intentie het "fout" te doen. Ze doen het allemaal uit de juiste beweegredenen, omdat ze "denken" dat het goed is voor hun kind. En soms ook de angst iets "fout" te doen als ze niet ingrijpen. En dan hulp vragen bij degene die naar hun denken de beste hulp kan bieden. Alleen zou er wat meer diepgang kunnen zijn. Dan zouden we ons kunnen focussen op alternatieven voor medicatie. Als deze alternatieven niet helpen kunnen we altijd nog verder kijken. Educatie voor de mensen die er mee te maken krijgen en dan vanuit verschillende hoeken bekeken. Niet alleen vanuit de medische wereld.

Onderwijsfabrieken  Wie heeft die term verzonnen?

Misschien is een balans tussen ouders, kind en onderwijs een ouderwetse pedagogische driehoek maar het zou eventueel een goede bijdrage kunnen zijn aan de term onderwijsfabrieken. In mijn gesprekken met leerkrachten neem ik deze visie mee.

We kunnen beter weer terug naar de wortels. Alle oplossingen zitten in onszelf en niet buiten onszelf!

[May]

Volgens mij zijn kinderen met etiketten ongeveer als de kanariepietjes in de kolenmijnen.
Zij geven aan dat er zaken zijn die niet gezond zijn in onze maatschappij en op scholen. Wat veranderd mag worden ten gunste van alle kinderen. Er zijn nu eenmaal altijd mensen die als eerste ergens op reageren.
Deze kinderen houden ons een spiegel voor. Alle oordelen over hen zijn slechts projecties van onszelf.

Bij de poll heb ik op de eerste gestemd. Daarbij zie ik het etiketje puur als hulpmiddel om de informatie te vinden om door de ogen van mijn kind te kijken waar hij tegenaan loopt en wat hij nodig heeft. Om ook voor hem voorwaarden te kunnen scheppen, waarbij hij zich ontwikkelt zoals het hem past.

Onze zoon liep vast op school (begon in 2 VWO) en in andere zaken (ging daardoor slecht slapen). Hij heeft (met bijna 15 jaar) pdd-nos als etiket gekregen. Wij hebben ons verdiept in boeken daarover en alleen gekeken naar wat hem kan helpen. Wij hebben in een cursus geleerd meer door zijn ogen te kijken en hem te helpen waar hij het nog niet zelf kan. Hij zit nu steeds beter in zijn vel. Aangezien bij stress zijn gedrag extremer wordt, zijn wij vooral ook bezig om meer rust (structuur en duidelijkheid) voor hem te creëren. Daar verlangt hij ook erg naar. Een groot deel van de stress wordt veroorzaakt door overprikkeling, het te weinig verband zien tussen oorzaak en gevolg en zijn eigen wensen, die niet helemaal matchen met de huidige praktijk. Het is een spiraal.

Soms denk ik wel dat als hij in mijn tijd op school had gezeten, er weinig van te merken zou zijn geweest. Stillere klassen,  minder "eigen" verantwoordelijkheid, meer structuur, minder confrontaties met maatschappelijke- en wereldproblemen, groter gevoel van veiligheid, minder informatie te verwerken, nauwelijks beeldschermen, minder prikkels, ....

[Jade]

Jade het is maar hoe je tegen de poll vragen aankijkt. Ik heb gestemd ik heb er niks mee in die zin, ik kan niks met een etiketje. Ik (en hier meerdere) kijk er zo anders tegen aan. Maar zie nu dat dat ook anders opgevat kan worden  .

Beste anneke, zogezegd heb ik er ook wellicht niets mee, maar idd kan men dat van 2 kanten bekijken door het pespectief van het kind te zien, het is de laatste jaren massaal elk kind heeft wel een vorm van zo'n label en zie het in het belang ook van het kind hoe en wat zij het vinden en mee om leren te gaan. Sommige kinderen worden om die redenen mee gepest, mde omdat ze zich niet begrepen voelen, niet met bepaalde spanning overweg kunnen gaan, of met de energieën van andere, en dat is mijn visie hoe ik het bekijk vanuit het kind. Zelf heb ik geen kinderen, toch ben ik de laatste jaren meer met kinderen bezig en zie ook bij ouders dat ze enorm afgremd worden, en ervaar het zelf ook dat ik kind was, toen bestond het nog niet. Het kind van nu zijn, wordt anders gezien dat dat wij kind waren. Eerlijk gezegd ben ik aan de ene kant blij dat ik geen kinderen heb, anderzijds is het soms ook wél een gemis. De kinderen van tegenwoordig zijn anders, mede omdat ze een andere vorm van trilling hebben en kijk eens naar het DNA, waar überhaupt niet naar gekeken wordt. Er zijn veranderingen die plaatsvinden gezien naar een "nieuwe wereld" waar de kinderen van nu en hoofdzakelijk na 2000 geboren zijn al klaar voor zijn, voor sommige klinkt dit misschien "gek" datgeen zie ik dus geheel anders in het belang van het kind, kinderen kunnen nog altijd niet zichzelf zijn, enorme druk wat op hun schouders komt.....


vroeger stond er altijd dit in m'n agenda's

Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet.
Hoe meer ik weet, hoe meer ik vergeet.
hoe meer ik vergeet, hoe minder ik weet......

WAAROM ZOU IK DAN NOG LEREN

[Jos Im]

Een kind is ontstaan. Etiketten zijn gemaakt. Hetgeen wat ontstaat is niet met een etiket bij te sturen. Een etiket op een bos is veelal de prijs die je ervoor moet betalen. Zo zijn we kinderen aan het prijzen. Elk etiket levert iets op.

Ik begeleid kinderen die anders functioneren dan de norm vertelt. Vooraf wil ik niets van de achtergrond kennen. Ik werk nauw samen met de ouders omdat daar de ingang zit om de weerstand te verkleinen om het kind in een onderhoudende omgeving te krijgen. Dankbare ouders die zelf onzeker waren over de eigen denkwijze is het resultaat. Ouders weten het wel maar zijn onzeker gemaakt door instanties die verdienen aan etiketteren. Ruimte scheppen voor kinderen en ze tijd gunnen schept voor de kinderen een omgeving waarin ze het eigen vertrouwen kunnen opbouwen en niet alles als een bedreiging ervaren.
Het allermoeilijkste zijn de kinderen die van jongs af aan zijn bestempeld. Ze gedragen zich nml. bestempeld. Ze weten alles van de stempel en doen onbewust hun best om aan alle symptomen te kunnen voldoen. Ze geloven in hun eigen stempel. De ouders hebben de handleiding van de stempel dus weten precies hoe te handelen en dat maakt ze zeker. Die zekerheid versterkt en helpt de stempel te bestaan. Inkomen verzekerd voor de instanties die er aan verdienen. Persoonlijk gruwel ik van deze praktijken. Helaas wordt de wetenschap serieus genomen om natuurlijke eigenschappen in een soort standaard te krijgen. Steeds meer ouders voelen zich falen. Afhankelijkheid wordt groter. Weet dat als de wetenschap boven de natuur wordt geplaatst de stempels ingewikkelder worden en zich vlot vermeerderen. De wetenschap in niet uit op genezing maar is uit op winst en heeft niets aan uitsluitend gezonde mensen. Stel hoge eisen en er vallen er steeds meer buiten de boot. Bah.......!!!! We laten onze kinderen bestempelen, het hoeft niet. Help dit te keren. Uw kind verdient een plek in de samenleving, geen stempel. Om dat te bereiken dient het systeem dynamischer te worden. Meer ruimte voor ieder kind. Geen standaard maar maatwerk. Dat verdient ieder kind. Het resultaat is minder bestempelde kinderen, minder instanties, minder pillen. Dat geld kan uitstekend gebruikt worden om tijd in te richten voor kinderen die meer tijd nodig hebben.

 
 

[May]

Stel hoge eisen en er vallen er steeds meer buiten de boot.

Dat speelt volgens mij ook een grote rol.
De eersten die er niet tegen kunnen krijgen een etiket.

[Diana Annegarn]

Mee eens.

Jammer dat het nog zo moet. Maar ik merk wel degelijk verandering. Ook in het onderwijs of kinderopvang net zo goed als bij ouders.  Misschien zijn dat slechts de mensen die op mijn pad komen en slechts ook de informatie waar ik mij in verdiep. Ik richt mij op deze verandering. Daarom schrok ik best wel van dit TV programma. Ik weet dat dit speelt onder de mensen maar herken deze gedachtegang niet en ook niet zo massaal. Wat naar mijn mening een heel verkeerd beeld heeft gegeven over de sytuatie De mensen met wie ik werk willen juist van deze etiketjes af. En ook de leerkrachten die op mijn pad tegenkom. Het zal zo niet langer kunnen doorgaan naar mijn mening loopt deze weg dood. En krijg de mensen op mijn pad die voelen dat ze doodlopen of dat het systeem gaat vastlopen. Om die reden voorzie ik grote veranderen. En zeker nog op korte termijn. Er zijn al zoveel mensen bezig met alternatieven. Juist de opleiding bij Kernkind merk ik veel verandering in de aanmeldingen. Veel leerkrachten of leidsters of mensen uit jeugdzorg die allemaal voelen dat dit niet lang meer gaat werken. De geloofwaardigheid valt weg. Zekerheid wordt onzekerheid. Maar dat is ook de reden waarom de toename van etiketjes momenteel aan de gang is. Juist door het groeien van onzekerheid grijpen mensen meer naar etiketjes om de zekerheid te krijgen die ze willen, omdat ze bang worden voor wat het bij hun losmaakt. Ze bijten zich er soms in vast. Het hoort bij deze tijd en bij de overgang naar 2012. Er komt iets nieuws voor terug maar dat is alleen maar te voelen als controle losgelaten wordt. Maar veel mensen komen hier op terug en vinden het vertrouwen in zichzelf weer. Zij laten los en geven kinderen de ruimte die ze nodig hebben.

[Jos Im]

Goed om te horen Diana. Dank je voor dit positieve geluid.

Ieder volgend moment is onzeker en toch blijft een mens zoeken naar zekerheid. Berusting ligt in het accepteren van onzekerheid. Zekerheid is uitsluitend te vinden in de acceptatie van ieder volgend moment, wat er ook gebeurt.

[Diana Annegarn]

Bedankt! Leuk je hier weer te zien.

Nog even een toevoeging omdat ik vind dat dit beeld een hele positieve lading heeft voor de ontwikkeling van de mens. Maar niet altijd goed begrepen wordt.

Wat ik ervaar in deze tijd is dat het allemaal gaat om ons innerlijk. Uiterlijke belangen vallen weg. Mensen vinden het moeilijk dit los te laten omdat ze "denken"en soms ook gelijk hebben dat ze innerlijk niets opgebouwd hebben. De recessie is een spiegel van deze tijd. Het geeft aan dat we allemaal weer terug moeten naar onze basis. Het kind vertegenwoordig deze basis. Aan het kind geven we deze basis mee. Zoals de volwassene zich gedraagt is de basis die het kind mee krijgt. Kinderen geven verzet omdat de basis niet overeen komt met wie ze van binnen voelen. Dit is hetzelfde als de volwassene. Deze hebben als kind ook geleerd deze basis te onderdrukken of zijn er bang voor geworden. Het is wie ze zijn. En omdat ze geen vertrouwen hebben opgebouwd wat het belang is van deze basis durven sommige volwassene de controle niet los te laten. Dit is echter wel waar we heen gaan. Op elk tv bericht zien we dit terug. Elke discussie over maatschappelijke onderwerpen of elke vorm van persoonlijke ontwikkeling. We zien dit ook in het kind terug. Kinderen verzetten zich tegen de basis die wij als volwassene aan het kind willen meegeven. Het komt niet overeen met de gevoelswereld van het kind. Dankzij de verandering in gevoeligheid van de volwassene beginnen de signalen van het kind op te vallen. Volwassene zijn zich meer bewust dan ooit dat er iets met de kinderen aan de hand is. Maar een groot deel van de oplossing van deze problemen is afhankelijk van hoe de volwassene ermee om gaat. Zodra de volwassen zichzelf durft te zijn en durft te vertrouwen op zijn of haar eigen basis en dit met vertrouwen durft te laten zien aan de buitenwereld, dan pas zal er verandering optreden voor het kind. Kinderen zijn de toekomst maar volwassene hebben als belangrijke taak de brug naar deze toekomst voor het kind te openen. Het is super belangrijk dat volwassene aan zichzelf durven te werken en op zoek gaan naar deze basis in zichzelf. Alleen bewustzijn en kennis over het spirituele is niet meer voldoende. We dienen bewust te worden van onze muur van zelfbescherming tegen de wereld of tegen de ander. En deze zacht en toelaatbaar te maken zodat we zelf deze brug voor de kinderen kunnen bouwen. In mijn werk zie ik ouders en leerkrachten en leidsters voor gaan. Zij bouwen bruggen. Zij gaan ervoor! Ze doen het voor het kind! Iedereen heeft dit in zich!

[Just In Me]

De partij Mens & Spirit heeft een over dit onderwerp geschreven en wil er wat mee gaan doen!
http://www.mensenspirit.nl/News.aspx/2010/5/25/adhd-pdd-nos-en-alle-andere-etiketten

Ondertussen is het mischien interesant om te weten dat MenS naar de Officier van Justitie is gestapt ivm 'partij discriminatie' omdat kleine partijen tijdens de hele wedloop van verkiezingen grondig uit de media zijn geweerd. Het door de officier van Justitie in behandeling genomen. Als er niks corrupt gebeurt en MenS in gelijk word gesteld, betekent dat zeer waarschijnlijk dat er nieuwe verkiezingen komen.
http://www.niburu.nl/forum/viewtopic.php?f=11&p=383051#p383013

[Diana Annegarn]

Ondertussen is het mischien interesant om te weten dat MenS naar de Officier van Justitie is gestapt ivm 'partij discriminatie' omdat kleine partijen tijdens de hele wedloop van verkiezingen grondig uit de media zijn geweerd. Het door de officier van Justitie in behandeling genomen. Als er niks corrupt gebeurt en MenS in gelijk word gesteld, betekent dat zeer waarschijnlijk dat er nieuwe verkiezingen komen.
http://www.niburu.nl/forum/viewtopic.php?f=11&p=383051#p383013

Mee eens. Er werd niet eens over gesproken. De aandacht was op de andere gericht. Ben benieuwd.