HSK en extravert, een mooie combi ?

[Edith]

Mijn dochter is een hoogsensitief meisje, maar dan net even anders. Zij is een extravert type, een zogenoemd "sensation seeker".
Een meisje van 6 dat zelf juist heel erg prikkels opzoekt, de drukte in wil, altijd met andere kinderen wil (MOET) spelen, grenzen opzoekt, spanning moet voelen, alles meteen wil leren , bewegen, ga zo maar door. EN.... zichzelf op die manier dus voortdurend overprikkeld....
Het is zo'n fantastische meid, zo bijzonder, zo uniek. Maar God, wat maakt ze het zichzelf toch moeilijk. Voor haar moet elke dag een feestje zijn, zo kan je het het beste omschrijven. Maar dan wel op haar manier, want haar manier is gewoon het allerleukst. Voor haar. Ze snapt maar niet dat anderen het soms anders zien of anders willen. En als de boel dan anders loopt zoals zij het had bedacht (en dat gebeurt regelmatig....) dan stort haar hele wereld in. En dat mag iedereen weten ook. Het alles of niets, zwart of wit, ookal doet ze zo haar best om zich "aan te passen". De laatste tijd zie je haar worstelen: toegeven, consessies doen, een ander de zin geven. Maar het kost haar zoveel energie om dat te doen, ze is soms uitgeput van het samenspelen, Maar ze kan ook bijna niet zonder. Denkt zij.
Mijn lief, mooi meisje toch, zo jong en al zoveel verdriet. Hoe kunnen wij als ouders jou toch het best helpen om met jezelf en de wereld om te gaan? Hoe kan ik je sterker maken, op jezelf leren vertrouwen,  hoe kan ik je helpen om gelukkig te zijn?
Gelukkig is er ook die andere kant, naast al dat intense verdiet is er ook zoveel intens geluk. Want ook de mooie dingen beleeft ze zo intens, haar gezicht kan zo stralen, de omgeving kan dan niets anders doen dan meestralen. Ook dat kan ze. Als ze niet zo moe is. Want het leven is niet makkelijk voor een HSK, het is vermoeiend, soms uitputtend, dan weer geweldig, fantastisch mooi. Geweldig overweldigend, zo zou ik het noemen.
En ik, als niet-hooggevoelige, maar wel gevoelige, mama, ik blijf maar zoeken naar houvast, tips, informatie, steun. Ik wéét wat ze nodig heeft, maar probeer haar altijd meer te geven. En de energie te vinden. Ook nu weer. Misschien op dit forum?

[Diana Annegarn]

Klinkt als een leuke gezellige meid!

Iedereen heeft wel een kind die totaal anders is dan je zelf bent, en ook weer niet. Ergens herken je veel in elkaar en ergens ook weer niet. Deze kinderen zijn vaak een ware spiegel. Je zou eens kunnen lezen over het spiegelgedrag bij kinderen? Zo leer je wat je van je kind kunt leren en wat jij aan je kind kunt leren. Verschillen zorgen soms voor meerwaarde maar kunnen soms ook moeilijkheden geven. Verschillen maken ons soms kwetsbaar voor elkaar wat banden met elkaar soms heel heftig kan maken maar soms ook zoveel liefde.

Maar je dochter heeft het kennelijk nodig om sensatie op te zoeken om bij zichzelf te komen. Soms geeft dat kinderen kracht. Herken je daar je dochter in? Dat ze daarin soms doorslaat is omdat ze misschien van jou kan leren soms ook eens rustig aan te doen. Is er structuur in jouw gezin?