Eva
Newbie
Offline
Berichten: 2
|
 |
« Gepost op: Juli 08, 2010, 10:26:22 » |
|
Hallo,
Ik ben 32 jaar en nu 23 weken zwanger en vind dit heerlijk en geweldig. Ik geniet er erg van, van dit nieuweleventje.
1 1/2 jaar geleden is mijn moeder overleden nadat ze een half jaar erg ziek is geweest door kanker. In het begin vond ik dit heel moeilijk, zwaar en pijnlijk. Ik heb veel gehuild, geschreven, gepraat, getekend. Langzaam aan gingend de scherpe kantjes er vanaf. Ik was niet meer aan het overleven, maar kon weer leven. Het verbaasde me eigenlijk hoe snel het wel weer goed met mij ging. Want ik las van andere mensen dat ze er na jaren nog veel last van hadden.
Toen ik net zwanger was, heb ik wel een paar keer flink gehuild. Omdat ik besefde wat ik allemaal ging missen in mijn moeder als oma. Het kunnen delen, alle goede tips, samen kleertjes kopen, enz., enz. Maar dat duurde maar heel even. Natuurlijk vind ik het jammer dat ik mijn zwangerschap niet met haar kan delen, op het aardse vlak. Maar ik kan ook genieten van wat ik nu wel heb.
Ik vroeg me af of er hier (aanstaande) moeders zijn die ook geen moeder meer hebben en hoe zij dit ervaren? Want als ik ergens anders lees over moeders zonder moeder, kom ik vooral van die dramaverhalen tegen. Terwijl het voor mij dus geen drama meer is.
Ik denk met veel liefde terug aan mijn prachtige moeder, die ons zo mooi heeft opgevoed.
En nu mag ik het gaan doen.............Ik kijk ernaar uit.
Eva
|
Bewust opvoeden is een onderdeel van Kernkind. Diana Annegarn helpt gezinnen en bedrijven om dieper in te gaan op de behoefte van het kind. Door samen te werken aan groei en verandering die door het kind in werking wordt gezet, zijn we in staat ruimte te maken voor het kind van nu. Diana heeft de Kernkindvisie geschreven en leidt mensen op deze visie over te dragen aan anderen. 
Auteur
