|
|
Gevoelige kinderen
en groepsprocessen
Dat
gevoelige kinderen een andere beleving hebben dan
andere kinderen is al bekend. Dat gevoelige kinderen
daarom een andere benadering nodig hebben is ook
bekend. Maar wat heeft dit met de kwaliteiten en
sociale contacten van het kind te maken?
Veel gevoelige kinderen beleven de wereld vanuit
zachtheid en liefde. Elke vorm van liefde is anders
en deze kinderen ervaren liefde op hun eigen unieke
wijze. Hun liefde is vaak onvoorwaardelijk zonder
verwachtingen. Ze verwachten niets. Dit is ook hun
valkuil. Want daardoor kunnen ze zichzelf nog wel
eens op de laatste plaats zetten. Ze weten niet hoe
ze de liefde kunnen ontvangen die ze zo hard nodig
hebben. Een deel van hun blijft in pijn en verdriet
verborgen en uit zich op een gegeven moment in
eenzaamheid. Ze voelen zich onbegrepen.
Deze liefde is tevens de kracht van het kind waarin
zijn of haar talenten verborgen liggen. In deze
liefde zit hun wijsheid die hun uniek maakt en
anders dan andere. Maar het is een behoefte van de
mens om samen te werken en samen te leven. Deze
kinderen hebben moeite hun uniekheid te tonen omdat
het hun zo anders maakt. Ze zullen zich aanpassen.
Sommige willen niet teveel last voor anderen zijn. Ookal vallen ze soms op in hun drukke en aanwezige
gedrag. Van binnen voelen ze zich daar heel rot
over. Het is niet hun ware natuur. Maar soms weten
ze niet wat ze anders kunnen doen.
De liefde die ze voelen is wel duidelijk maar hoe
kunnen ze omgaan met andere mensen? Emoties spelen
hier een belangrijke rol in. Hun liefde vergeeft,
verwacht niets en is onvoorwaardelijk. Maar
daarnaast ervaren ze de pijn en emoties die kunnen
ontstaan door samen te leven met andere
kinderen/mensen. Deze emoties spelen een belangrijke
rol bij de ontwikkeling van hun wijsheid en
talenten. De emoties kunnen ze vaak niet begrijpen
en plaatsen omdat hun ervaring in liefde totaal
anders is dan wat hun omgeving hun laat zien. Zij
voelen dat het niet ‘oké’ is de ander te kwetsen. Ze
voelen de emoties van andere kinderen. Emoties die
vaak ook niet van deze kinderen zijn maar door
ouders op kind wordt doorgegeven.
Als kinderen in groepen samen komen ontstaat er veel
verdriet onder de kinderen. Ze willen graag
verbinden met elkaar maar de emoties zorgen ervoor
dat het moeilijk voor ze wordt. Kinderen die
makkelijk om kunnen gaan met emoties hebben niet zo
hinder in de klas. Hun schoolresultaten en sociale
contacten lijden hier niet onder. Bij gevoelige
kinderen is dit vaak wel het geval. De manier waarop
zij liefde ervaren is vaak vergevend. Ze begrijpen
de ander maar al te goed en vergeven de ander voor
zijn gedrag. De ander kan er tenslotte ook niets aan
doen. Waar de problemen ontstaan is dat het hun wel
kwetst of raakt. Dit geeft een tweestrijd. Ze voelen
zich gekwetst maar vergeven het gedrag van de ander.
Dit zorgt uiteindelijk voor teleurstelling. Vaak in
zichzelf maar op volwassen leeftijd ervaren ze dit
als teleurgesteld in het leven of in de liefde. Dit
heeft gevolgen op hun talenten en persoonlijkheid.
Deze diepe twijfel of ze wel goed genoeg zijn kan
hun gaan belemmeren zichzelf te zijn.
Kinderen leren veel van hun omgeving. Aanpassen
wordt een optie, net als afsluiten of druk doen.
Gedrag kun je ook afleren met je verstand of
aanleren. Dit wordt een nieuwe mogelijkheid. Ze
kunnen zich een hoop vaardigheden aanleren maar bij
sommige kinderen zal toch vroeg of laat het probleem
weer de kop op steken. Het blijft een terugkerend
patroon in hun leven.
Ieder kind wil bij de groep horen. In hun beleving
heeft de mens naast individuele talenten een
gezamenlijk doel. Dat doe je samen en niet alleen.
Dit gevoel van samen zijn is soms ver te zoeken.
Juist door heel veel nadruk te leggen op elkaars
verschillen, op goed en slecht of lief en stout
zorgt ervoor dat ze zich gescheiden gaan voelen van
de rest. Dit voelt ontzettend eng. Ze zullen daarom
van alles doen om weer terug te komen bij de groep.
Ookal betekent dit dat ze zich anders moeten
voordoen dan ze van binnen zijn. Soms is dit te
vergeefs. De tweestrijd van binnen zorgt ervoor dat
hoe hard ze ook proberen er geen resultaat bereikt
wordt. Dit geeft grote problemen. De teleurstelling
in zichzelf is zo groot dat ze zich uiteindelijk
volledig kunnen gaan afzetten of terugtrekken tegen
de groep. Het gevoelige kind wordt ineens een
opstandig kind. Ze gebruiken soms taal en geweld wat
volwassenen niet begrijpen. Niet begrijpen is dan
weer de zoveelste teleurstelling.
Groepsprocessen in deze tijd zijn ontzettend
belangrijk. Kinderen dienen zich veilig te kunnen
voelen in een groep. En wij dienen hun dit te geven
en het goede voorbeeld te laten zien. Het kind van
nu brengt vrede en geen oorlog. Help ze de persoon
te worden die ze willen zijn.
|
|