Het kind en de nieuwe aarde

Wie de nieuwe energieën om de aarde toelaat zal zijn/haar hart verruimen om in volledigheid te kunnen leven. Het kind van nu staat heel dicht bij deze energie. Ze helpen ouders hun hart te openen voor de nieuwe energie. Dit is vaak niet makkelijk. Ze ervaren veel moeilijkheden omdat ouders hun niet begrijpen en moeilijk vinden om zich te openen. Bij ouders spelen vaak aangeleerd gedrag en familiekarma een grote rol. Het is moeilijk om dit los te laten omdat deze vaak aan ouders geleerd is met angst. Vaak worden opvoeding of de verantwoordelijk naar de maatschappij aangeleerd met angst. Via dominantie of manipulatie. Als je dat niet doet dan……………….. Of als je dat niet wil ……………………
Alle volwassenen hebben de beste intenties voor het kind maar het enige wat het kind op alle verschillende vlakken kan helpen is het verlichte hart. En in deze tijd hebben nog niet veel mensen dit bereikt. Het is een moeilijke weg maar niet onmogelijk. Dit zorgt er nog wel eens voor dat ouders toch kiezen voor de oude vertrouwde weg met betrekking tot onderwijs, opvoeding en medische/psychische kennis.
De nieuwe tijd zal anders zijn. Elke ziekte of elke afwijking die het kind zogenaamd vertoond is slechts een boodschap voor de ouders. Het helpt ouders dingen ook eens van een andere kant te bekijken. Want de meeste problemen in het onderwijs, opvoeding, psyche en lichaam van het kind zullen aangeven dat de medische wereld, onderwijs, psychiatrie en artsen niet alle antwoorden hebben. We missen nog steeds dat ene belangrijke onderdeel en dat is dat lichaam, geest en ziel samengaan.
Deze kinderen zetten niet alleen de opvoeding op zijn kop maar ook de medische wereld, psychiatrie en onderwijs. Iedereen wordt aan het werk gezet om open te staan voor groei en ontwikkeling. Een belangrijke tijd voor ouders om te zien wat wel of niet echt is. Leren losmaken uit de patronen van de maatschappij is geen makkelijke tijd. Zeker niet als het de gezondheid van je kind betreft. Maar ik ben van mening dat kinderen hun ouders kiezen. Dus ouders hebben ook zelf de oplossingen en antwoorden. Het kind helpt je hierbij door zelf de signalen en informatie te geven die je als ouder nodig hebt om juiste keuzes en handelingen te maken. Kinderen weten dit intuïtief vaak al maar zullen deze informatie alleen delen als ze het gevoel hebben dat de ouders ervoor open staan.
Het komt dus vaak op de ouders neer. Het kind geloofd in deze ouders en kiest bewust voor deze ouders. Het weet dat deze ouders er uiteindelijk wel uitkomen maar ze moeten vaak wel een lange weg gaan voordat ouders durven inzien.
Het loslaten voor ouders is geen makkelijke taak maar wie in de ogen het verdriet ziet van zijn/haar eigen kind weet hoeveel haast er is. Ik zie vele ouders in deze tijd grijpen naar nieuwe kansen en mogelijkheden. Hoe bijzonder is dat?
Maar de kennis die er geboden wordt is toch nog klein. Vele ouders wagen niet de stap in de wereld waar ze vaak niet veel verstand van hebben. Iets wat we niet begrijpen voelt eng en maakt onzeker.
Inmiddels wordt er veel aangeboden. En net zoals bij huidige instanties die je als ouder goed te onderzoeken met wie je in zee gaat. Gewone instanties zijn vaak erkent maar dat betekent niet dat ze te vertrouwen zijn. In deze tijd worden mensen zich daar steeds meer bewust van. Een arts waar je naar doorverwezen wordt kan net zo goed een arts zijn waar je niets mee hebt, die een fout maakt of die geen interesse toont. Tegenwoordig vragen we om een andere arts, second opinion of ander ziekenhuis. Het kan allemaal. We zoeken steeds meer de mensen die bij ons passen. Ik ben daar heel blij mee. Hoe meer we gaan vertrouwen op onze eigen vermogen iemand te zoeken die bij ons past hoe meer we het vertrouwen krijgen eens verder te gaan onderzoeken. Wat ik ook zie is dat ouders juist vele verkeerde ervaringen hebben en dan pas verder kijken. Heel begrijpelijk omdat je toch vooruit wil komen in de opvoeding.

Waar begin je?
Het allerbelangrijkste vind ik ouders mee te geven dat ze niets verkeerd hebben gedaan. Opvoeding is iets wat is aangeleerd en soms heb je het verkeerd geleerd. Aan het verleden kun je niets veranderen. Wat je wel kan doen is de verandering op gang brengen. De meeste ouders gaan pas veranderen als er een probleem zich aandient. En deze zit dan meestal zo diep dat het soms moeilijk wordt kinderen nog te bereiken. Dus wees er vroeg bij. Heb jij een gevoelig/intuïtief kind? Begin dan gelijk met je ontwikkeling oude patronen los te laten. Want deze kinderen zullen dit gaan spiegelen. Als ouder zijn we geneigd deze met lief bedoelde handelingen te onderdrukken maar eens komt het eruit. Kinderen bouwen woede op dit uiteindelijk op zichzelf of op de ander gericht wordt. Vaak bij de puberteit maar bij sommige kinderen al als ze peuter worden. Werk je aan jezelf dan wordt je daar zelf alleen maar beter van. Uiteindelijk je kind ook.
Kinderen komen uit liefde en zullen je de weg naar liefde wijzen. Alles wat niet uit liefde komt daar zullen ze zich tegen verzetten. Besef dat jij ook de afspraak hebt gemaakt ouder te worden van dit kind. Je kiest er voor dit te leren. Uiteindelijk gaat het net zo lang door tot je het doorhebt. Dus geef nooit op. Als je geen kinderen had gehad, had je dit waarschijnlijk ook geleerd. Maar de liefde van kinderen maakt het een hele bijzondere reis. Nog nooit zijn er zoveel kinderen op de aarde gekomen hun ouders bij te staan vele stukken los te laten. Een ouder was zich verzet tegen deze groei zal zijn/haar kind nooit helemaal begrijpen en het kind zal dit voelen. De onmacht van ouders om hun kind helemaal te begrijpen is begrijpelijk. De weg is niet makkelijk maar wel mogelijk. Jouw kind is hier jou daarin te steunen.