Waarom doet mijn kind zo? Ode aan de kinderziel

Als kind moet je soms zo veel. De verwachtingen zijn soms hoog. Daarnaast kom je als kind met allemaal uitdagingen in het leven in aanmerking. Soms zijn het kleine dingetjes die op je pad komen waardoor je als kind even uit balans raakt en je kracht verliest. Maar soms zijn het grote dingen. En wat ook heel vaak gebeurt, is dat je als kind niet begrepen wordt. Je wilt misschien je omgeving duidelijk maken dat je uit je kracht raakt maar niemand begrijpt je.

Dat is zo’n moment dat je het als kind zelf moet doen en waar het meestal ook mis gaat. Soms gaan mensen zoeken wat er met je aan de hand is. Terwijl jij duidelijk wilt maken dat je alleen maar wat ruimte wil om bij je kracht te komen. Soms zoeken mensen erg ver als het gaat om oplossingen. Soms wordt er zelfs gedacht dat er iets mis met je is. Meeste grote mensen weten niet alle antwoorden en vragen soms antwoorden aan mensen die het “denken” te weten. En niet iedereen weet het zo goed als jij.

Maar omdat jij zo klein bent denken sommige mensen dat je het niet goed kan vertellen. Mensen hebben niet altijd door, dat het enige wat ze hoeven te doen is naar je gedrag te kijken. Jij bent nog zo klein, jij weet inderdaad niet alle woorden. Maar je bent wel vindingrijk om een manier te verzinnen die wel iets duidelijk kan maken. En daar hoef je helemaal niets voor te doen. Het gaat vanzelf. Zodra je uit je kracht gaat, doet je lichaam vanzelf allemaal dingetjes om je omgeving duidelijk te maken dat er iets is. Tot die tijd kan de onrust in je lijfje blijven. Misschien wordt je er druk van en misschien juist heel moe of rustig. Misschien ga je wat meer huilen of wil je liever heel dicht bij papa of mama zijn. Maar misschien ben jij de stoere bink die niets laat merken en gewoon doorgaat.

Alle kindjes zijn anders en alle kindjes zullen anders reageren. Maar ook andere kindjes voelen dit wel eens. Soms heel lang en soms heel kort. Het kan zijn dat ze dan anders gedragen in de klas of als ze met je spelen. Misschien willen ze soms niet spelen maar gaan ze juist slaan of pesten. Maar zij voelen misschien hetzelfde als jij, een woordje die je nu nog niet snapt maar wel als je groter bent. Het heet eenzaamheid, het is in jouw aanwezig maar wordt wakker als je niet bij je kracht kunt komen. Dan lijkt het soms ook wel eens of de hele wereld tegen jou is of misschien het gevoel dat niemand je aardig vindt.

Maar soms kan er ineens iets gebeuren. Iemand doet heel lief tegen je en ineens voel je je niet meer eenzaam. Dat komt omdat er ook altijd lieve kinderen en grote mensen op je pad zullen zijn die je sterker doen voelen. Dit zijn dan je helpertjes in het leven om jou te helpen sterk te blijven. Voor alle kindjes geldt dat het altijd weer goed komt, daar heb je papa’s en mama’s voor.  Zij helpen jou je kracht weer te vinden. Maar onthoud dat papa’s en mama’s ook niet altijd alles weten. Je zult dus geduld met ze moeten hebben tot ze je horen. Dus geef niet op en ga net zo lang met je gedrag door tot iemand je hoort. Zodat zij je weer kunnen helpen bij je kracht te komen. Dan zul je zien, dat gaat dit nare gevoel vanzelf weer weg.