Het woord spiritualiteit heeft voor sommige
mensen een verkeerd beeld van wat
spiritualiteit nu werkelijk inhoud. Het gaat
erom wat spiritualiteit voor jou en jouw
gezin betekent. Heb je een spiritueel kind?
Stel jezelf dan eens de vraag wat voor
invulling jouw gezin geeft aan
spiritualiteit. Hoe zou je dit willen
invullen? Wat zijn jullie wensen en
verlangens?
Spiritualiteit is iets wat je zelf mag
ervaren en invullen op een manier die bij
jullie past. Daarin kun je je eventueel ook
nog verder ontwikkelen. Je kunt je verdiepen
in verschillende onderwerpen en dit
bespreken met je partner.
Er zijn een aantal punten die mensen wel
eens moeilijk vinden:
·
Als je je kind leert over spiritualiteit dan
praten kinderen hier over op school. Ouders,
school en andere kinderen kunnen dit raar
vinden. Hoe ga je hier mee om? De
oplossing die ouders vinden is een
school te zoeken die hier voor open staat.
Veel ouders denken hier al over na voordat
hun kinderen naar school gaan. Sommige
ouders kiezen ervoor spiritualiteit
binnenshuis te houden. Maar het kan ook een
reden zijn voor ouders om spiritualiteit
niet openlijk te bespreken met kinderen.
·
Familie en vrienden. Kinderen spreken uit
wat ze leuk vinden en wat ze van hun ouders
horen. Zo kan het zijn dat je als ouder je
eigen spiritualiteit nog niet geaccepteerd
hebt. Hoe denkt de maatschappij, familie en
vrienden hier over? Oplossing: Eerst
jouw eigen spiritualiteit toelaten en
ervaren dat je helemaal jezelf mag zijn.
·
Kinderen raken verwijderd van de
werkelijkheid. Sommige ouders denken dat
kinderen verwijderd raken van de
werkelijkheid. Onder het motto dat kinderen
daardoor niet aansluiten bij de maatschappij
of school. Spiritualiteit is een onderdeel
van het talent van kinderen. Het helpt hun,
hun talent te ontwikkelen. Ze zullen zich
sterk en gehoord voelen in wat ze allemaal
kunnen. Het is geen beroep die ze later
zullen ontwikkelen. Het kan dus prima in
combinatie met onderwijs of
talentontwikkeling. Het staat niet haaks op
elkaar.
·
Angst voor de emoties van kinderen. Veel
ouders ervaren zich anders door hun eigen
spiritualiteit. Het is niet de
spiritualiteit die mensen anders doet
voelen. We zijn allemaal anders. Hier komt
bij sommige mensen nog wel eens eenzaamheid
bij kijken. Ook dit komt niet door de
spiritualiteit maar door onbegrepen voelen
of niet weten dat anders zijn gewaardeerd
wordt. Het zijn vaak fysieke stukken door
opvoeding of onderwijs. Kinderen groeien
niet met deze eenzaamheid op als wij hun
spiritualiteit laten beleven. Eenzaamheid
ontstaat als kinderen zich niet gehoord
voelen. Vaak ontstaat dit als ouder hun
persoonlijke bagage niet oplossen. Maar niet
door spiritualiteit.
Note: Kinderen onderling kunnen hard
zijn, maar dit komt vaak niet door de
kinderen maar door de omgeving van het kind.
Kinderen kennen het woord spiritualiteit
niet en ook de beleving hiervan niet. Ze
ervaren het dan ook niet zweverig totdat een
van de ouders van de kinderen die als
zweverig vertaald. Uit ervaring kunnen
kinderen interesse hebben voor de nieuwe
informatie die hun toekomt. Als dit op de
juiste manier wordt verteld aangepast aan de
juiste leeftijd groeien kinderen hier mee
op. Er is niemand beter in het overdragen
van spiritualiteit dan het kind zelf. Dus
laat kinderen dit op hun eigen manier
ervaren.
Wat wil je bereiken met spiritualiteit?
Voor iedereen is dit anders. Mijn beleving
is jezelf voelen en toestaan te zijn. Dit
kan via rust, informatie over hoe het leven
in elkaar steekt, informatie over omgaan met
elkaar, informatie over de wereld en sterren
maar ook hulp en begeleiding van engelen of
gidsen. Sommige kinderen hebben veel angst
voor de gedaantes die ze naast hun bed zien
staan. Persoonlijk heb ik ervaren dat veel
angst die kinderen voelen afkomt van ouders
die zich niet bewust zijn van wat het kind
ziet of ouders die zelf bang zijn voor hun
eigen spiritualiteit. Het is allemaal niet
zo eng als het lijkt. Kinderen die hier op
een normale manier mee leren omgaan krijgen
een mooie les. Want deze wereld is precies
zoals hier op aarde. Mensen hebben niet
altijd de juiste bedoelingen ookal zeggen ze
van wel.
Mag je het woord spiritualiteit
gebruiken?
Ik ken mensen die een allergie hebben tegen
dit woord. Maar volgens mij maakt het
helemaal niets uit hoe je het noemt. Ik heb
het woord wel eens gebruikt in het bijzijn
van kinderen maar die struikelen over het
woord. De betekenis zullen ze ook nooit
begrijpen. In de toekomst zal dit woord
overbodig zijn. Het gaat gewoon om de
beleving en niet over het woord. De beleving
is wie je bent en wat je voelt. Vooral de
vrijheid om te voelen en ervaren wat je
ervaart op je eigen authentieke manier is
belangrijk. Zonder oordeel van de omgeving.
Zo leer je kinderen al jong bij zichzelf te
blijven. Met alles wat aan kinderen
aangeboden wordt raken kinderen steeds meer
verwijderd van zichzelf. Spiritualiteit is
een manier kinderen weer te verbinden met
een deel van zichzelf wat snel op de
achtergrond raakt. Spiritualiteit is dan een
woord die een handeling duidelijk maakt en
zich onderscheid van andere handelingen die
tot nu toe aan kinderen worden aangereikt.
Een handeling met een hele andere landing
dan de meeste handelingen. Een handeling wat
hart en ziel een sprongetje geeft van
gelukt. Wie zich hierin zou verdiepen
ervaart juist het plezier en de lol die
kinderen ervaren om zichzelf te zijn. Mogen
we het woord spiritualiteit gebruiken? Om te
onderscheiden van andere spelletjes en
hulpmiddelen vind ik van wel. Waarom dienen
we allemaal hetzelfde te doen? Jezelf zijn
is uniek zijn.
Meer leren over spiritualiteit in de
opvoeding? Kijk dan in de agenda bij het
aanbod.